دیدِ  نوروز
؟؟؟؟

سوالی   کرده   از  یاران  دیارم
بهاران   کی شگفته درکنارم؟؟!
به    جای  ابر  بی باران بگریید
رود    حرفی   اگر   از  آبشارم
قسم    بر   گلزمینِ     آرزوها
که من مثلِ همیشه خوارِ خوارم
ز  آزادی  اگر  آید   سخن پیش
درین  زندان  نمی آید   به کارم
نمی  گردد  به جز ازناله ها تان
بود  دیری   که در دورِ    مدارم
کسی کرده به میدانِ سیاست
به زنجیری   سکوتِ  تان مهارم
شدم    معتادِ   گردِ  زردِ  پاییز
هوایِ    دیدِ  نوروزی    ندارم
زمین   از  دیدنم  گردیده بیزار
مگر   بر گردنِ  او    بارِ   بارم
برای   هرچه  لُوچّک در زمانه
بلا  نسبت که   میدانِ قمارم
زاستقلالِ  من  چیزی مپرسید
که من  همسنگرِ هرچه شعارم
ز   صیادِ  سیاست  گر   بجویی
به نیرنگی   به هردوری شکارم
درینجا  نکته ی  ناگفته   مانده
که من کاری به کاری کس ندارم
ولیکن   گر بخواهد دشمنِ   من
 کشد  از  روزگارِ    من    دمارم
  سخن سربسته بینِ    آستینش
بخواهد  یا نخواهد کبچه  مارم

نورالله وثوق

...........

تبسم نوروز
........
پیوسته خسته خسته سیه روز همچنان
 ترسم  شوم همیشه   بدآموز همچنان
رگهای هوشِ من همه فریاد می کشند
ازهرمِ  لحظه های جگرسوزهمچنان
با  سرگذشتِ ناله ای  من آشنا مشو
بگذر ازین فسانه ای مرموزهمچنان 
ازخشت و خاِک خاطره ام خُرَّمی  مخواه
آتش  درین   خرابه    میفروزهمچنان
قفلی   زدستِ  وسوسه ها بردهان زدم
باشم  صدایِ  بی لب وبی پوز همچنان
اینجا   کسی بساطِ عروسی ندیده است
ماییم  و سور سا تِ  کفن دوز همچنان
مارا  بهار هی به  تمسخرگرفته است
بیزارم  ازتبسم       نوروز همچنان
................
نورالله وثوق
جمعه28-12-1388