زرخرید
.........

جَرِی وجَوَک
جنونِ جهلِ مجهولِ جفنگیم
به پایِ هرچه لنگی نیشِ سنگیم
بلایِ    جانِِ  میلادِ    تفکر
جَرِی وجَوَکِ جنگِ تفنگیم

بویِ جهلِ
زدستِ بویِ جهلِ  خودبه جانم
دماغم    را     بلایِ   جاودانم
شده  جارِ  سرِ   چارسویِ دلها
که من  بازیچۀِ  دستِ جهانم
.........
نمادِ
 میانِ شعله خودرا می گداز م
 شرارت را     نمادِ  سرفراز م
زبس باجهل ونخوت خوگرفتم
زهرچه غیرِ نفرت بی نیاز م
...........

روحِ ناجوانی
بگوتاکی چنین کوته نظر دل
به کنجِ    ناجوانی   مستقردل
مشو با کرگسان همدستِ پرواز
بکن وا باعقابان بال و پردل
........
زرخریدِ
مکن با اشکِ حسرت دیده تر دل
فراتر  از   نگاهِ   خو د بپَر دل
نمی خواهم تورا مثلِ حریفان
غلامِ     زرخریدِ    کور   وکر دل
..........
رنگِ   استقلالِ
بنایِ    ذِلَّتی   تأسیس کردیم
 خجالت راسراپا خیس کردیم
سخن ازرنگِ استقلالِ  دل شد
دهانِ دیده راسرویس کردیم
.........
تزریقِ ریا
نگربالا وپستِ لحظه ها را
تماشا فرد  فردِ   آشنا را
به بین دررگِ اندیشه هاشان
بلایِ    خونِ    تزریقِ  ریارا
.........
بویِ  وحشت
زصبحِ سربلندی عارکردم
به گردن  بردگی رابارکردم
زبس ازرنگِ وحشت بوگرفتم
تورا از آدمی بیزارکردم
...............….......
تُبره وآخُر
بودازهرکجایی پُر دلِ من
شده همسنگرِ سُرسُردلِ من
بگیرد امتیازازصلح وجنگش
خوردازتُبره وآخُردلِ من
...................
هیولا
هیولا سان به پاکردی هیاهو
 گرفتی   پایِ   دلهارا  زهرسو
چه بد  دیدی   زبارانِ   محبت
که ازخون وطن جاری کنی جو
.................
شرنگی بجای شهد
شرنگی را خیال شهد کردیم
بجای حق بباطل عهد کردیم
بپای خود بسوی دار رفتیم
عجب مردانه جد وجهد کردیم
...............
نورالله وثوق
31/3/1389